Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Ζωή σε συρματόπλεγμα!








Κάποτε........

• Κάποτε αναρωτιόμαστε αν τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός. Σήμερα απλά τα ξεβράζει το κύμα ...
 • Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε πόλεμο στην οθόνη του λαπτοπ.
 • Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.
 • Κάποτε είχαμε χρόνο να .... κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάηδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στο ιντερνετ.
 .• Κάποτε ζητούσαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.
• Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δε χωράμε μέσα...
• Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε έναν περαστικό .Σήμερα κοιτάμε καχύποπτα όποιον το κάνει.
• Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε τα συναισθήματα μας παγωμένα.
• Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση όμορφες ψυχαγωγικές εκπομπές. Σήμερα βλέπουμε παιδικές ψυχούλες να χανονται στα παγωμένα νερά και απλά χαζεύουμε η αλλάζουμε κανάλι.
• Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με την κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψιθυρίζομε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα σε μια οθόνη μπροστά κάνεις τα πάντα χωρίς συναίσθημα .
• Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»...
• Κάποτε περνούσαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα..κλεισμένοι στο καβούκι μας μονοί ντελιβερι και ιντερνετ είναι η παρέα μας. • Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
 • Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανέναν....

 Πολλα τα κάποτε ................αυτό το «Κάποτε»...............θα ξανάρθει Σήμερα;....