ΠΥΛΗ!!!

Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμής εμείς ταξιδεύουμε για
το τέλος των διακοπών Μουζάκι- Πειραιάς και Πειραιάς- Σύρος,
κατά τις 11 το βραδάκι και αφού μαζέψω τηνΓατοοικογένεια ,που είναι
παρκαρισμένη στον Κορυδαλλό θα είμαστε σπίτι......
Πάπαλα ,φινίτο ,καπούτ νιέντε......
Ένας μήνας δεν είναι και λίγος!! άντε τώρα εσύ μαζέψου, τέλος πάντων.....
Άλλο ένα υπέροχο μέρος, είναι και η ΠΥΛΗ λίγο έξω από το Μουζάκι......
Με το γραφικό την γεφύρι, τον μικρο καταράαχτη,και το όμορφο τοπίο..







Αυτή η κουφαλίτσα χωράει 3 άτομα μέσα, μη τη βλέπετε ετσι αθώα...

ΓΕΝΕΘΛΙΑ!!

Σήμερα έχουμε γενέθλια, όχι εγώ άλλα ο σύζυγος σκορπινάκι....
Με αυτή την ευκαιρία θέλω επίσης να ευχηθώ
ΞΑΝΑ στην φίλη D.ANGEL.... στον BEAR
και στην αγαπημένη μου θεία DONNA...Σκορπινάκια όλοι τους...
ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΛΟ ΧΑΡΕΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ.. ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ......

ΜΕΤΕΩΡΑ!!

Ο καιρός υπέροχος με έναν ήλιο απόλαυση ,και ας μαθαίνω ότι κάτω
στο νησί πνέουν άνεμοι εντάσεως 9 μποφορ με απαγορευτικό...
Τελικά πρέπει να με αγαπάει ο μεγαλοδύναμος, και όπου κι
αν πάμε ο καιρός είναι όμορφος, έτσι για να μην ταλαιπωρούμαστε...
Οχι ότι θα μας χαλούσε και λίγο χιόνι;;;
Στα δικά μας τώρα....Μετέωρα......πολλοί από εσάς θα έχετε πάει..
Δεν θα πω πολλά λόγια, θα τα πουν οι εικόνες!!!! το μόνο ότι ανεβαίνοντας και βλέποντας όλο αυτό το παράξενο θέαμα με τους θεόρατους βράχους στη
μέση του πουθενά,δεν έχει παρά να αναρωτηθείς πως έγιναν αυτά;;;;

ΚΕΡΑΜΑΡΙΟ??

Λίγο έξω από το Μουζάκι και στην περιοχή Βατσουνιά Δρακότρυπας
βρίσκεται ένας υπέροχος πραγματικά χώρος.
Σε ένα απόλυτα φυσικό πριβάλλον όπου άγρια ζώα (ελάφια σκιουράκια,παγόνια πόνι,κουνέλια κ.α.)αναζητούν καταφύγιο,βρίσκεται το ΚΕΡΑΜΑΡΙΟ
Με οκτώ όμορφες κατοικίες,και την ομώνυμη ταβέρνα.
Δεν είναι υπερβολή να πω ότι βλέποντας από το παράθυρο του δωματίου, και σε απόσταση αναπνοής θα συναντήσεις ελάφια ,πόνι κλπ ζώα...
Αυτό που είναι επίσης φανταστικό είναι η πανέμορφη ταβέρνα, η πόρτα της οποίας είναι ένας μεγάλος κορμός πλάτανου,όλη η διακόσμηση είναι
από φυσικούς κορμούς δέντρων..
Μέσα στην αίθουσα δεσπόζει ένας θεόρατος πλάτανος που πλαισιώνει τον χώρο,πιο κει και σε διάφορα σημεία υπάρχουν διάφορα βαλσαμωμένα ζώα (αυτό τολμώ να πω δεν μου άρεσε)αλλά δεν θα μπορούσα να μην το αναφέρω..
Απολαμβάνοντας το όμορφο μενού που αποτελείτε από παραδοσιακές γεύσεις, διάφορες ντόπιες πίτες,κρεατικά,και νοστιμότατα ορεκτικά...
Είμαστε μιάμιση μέρα και είμαι ενθουσιασμένη από τα τοπία,(λίμνη Πλαστήρα, φράγμα) το πράσινο,και τις ομορφιές του τόπου ,και ακομα δεν έχουμε δει σχεδόν τίποτα!!!!!


τα υπέροχα ελαφάκια, κόβουν βόλτες δίπλα μας...

όλο το μαγαζί στηρίζεται σε κορμούς από πλατάνια...

μια αρκουδίτσα ας ελπίσουμε ότι πέθανε από φυσικά αίτια......

το αγριογούρουνο.........

ελάφι

δείτε αυτό το δέντρο ,δεν το αγκαλιάζουν 3 άτομα


Αυτή η δέντρο πόρτα είναι όλα τα λεφτά , να την δείτε από κοντά είναι απίστευτη!!!!!




ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ!!

ΟΡΕ ΚΑΤΙ ΞΑΠΛΕΣ???

Και τι δεν θα έδινα να ήμουν γάτα σε καλό σπίτι!! Κακόμαθα στην
ξάπλα και βαριέμαι που ζω ,βαριέμαι αφάνταστα.....ουφφ
Να σκεφτείτε ότι πήγα στο παιδί,και ένα φαΐ δεν έκανα
[καλέ μαμά μια φακή] !! μπά εγώ, λες και μου ζήτησε μουσακά
αχουουου, πως θα ξαναμπώ στο καλούπι μου;;
Μιλάμε εχω βιδωθεί στην καρέκλα και γκουγκλίζω....(που νάξερα)!!!
Αυτή την ανάρτηση την ετοίμαζα πριν δυο μέρες μέχρι που το λαπι τοπ
βάρεσε μπιέλα ...
Δυο μέρες στην εντατική με ορό, αίμα ,καθετήρα και όλα τα συναφή
Φ-γιατρέ μου θα σωθεί ;
Γ- να περάσει το 24ωρο και θα δούμε!!
Και αφού έκανα την καρδιά μου πέτρα , ( χωρίς ps) πέρασε το κρίσιμο 24 ωρο
Φ-τι κάνουμε γιατρέ;
Γ-θα χρειαστώ άλλες 24 ώρες και αν δεν, θα αναγκαστώ να το στείλω
Αθήνα στην sony....
Άντε να περάσει και η δεύτερη μέρα, στέρηση μιλάμε, νεύρα άλλο πράμα...
Και ω το θαύμα!!! σήμερα άνοιξε τα μάτια και είχαμε επικοινωνία
με το περιβάλλον....
Εχω μια υποψία ότι ζήλεψε το θέμα της ανάρτησης, και μάλλον
ήθελε και αυτό την ξάπλα του.
Όπως και να έχει, εγώ ακομα βαριέμαι???
Ευτυχώς αύριο φεύγουμε για τις τελευταίες διακοπούλες για φέτος,
Τρίκαλα Καρδίτσα, κάπου εκεί, μη φωνάζετε δεν είναι για πολύ
μονο7 μερούλες, και θα τα λέμε από εκεί???






Όχι ειλικρινά τώρα, ποιος δεν θα ήθελε να ήταν ένα τέτοιο γατί;;;
mahler;;; Knotty Cat ;;; περιμένω!!

BLOGO-ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ !!!

Προχθές και ώρα 6 το πρωί φτάσαμε στο λιμάνι του Πειραιά,μετά από 8 ωρών ταξίδι, και με τα νεύρα κρόσια...
Τέτοιο χάλι με το συγκεκριμένο καράβι δεν το εχω ξανασυναντήσει,όπου και να καθόμασταν κάποιος θα ερχόταν να μας βγάλει, βλέπεις είχα και τα γατιά μαζί, μες το κλουβί τα έρμα και ενοχλούσαν??
Τα πήρα και εγώ και την άραξα στο διάδρομο κατά γης,[δεν πάω πουθενά να έρθει ο καπετάνιος να με βγάλει], ποια είμαι εγώ που θα χαλάσω το image του ΚΟΥΙΝ ΜΑΙΡΗ ακούς εκεί χύμα στο διάδρομο ,τελικά την βγάλαμε στο κατάστρωμα και το δαγκώσαμε στην κυριολεξία.....
Αnyway.........
Στην Αθήνα τώρα στο σπίτι τής κόρης να βοηθήσω λίγο μιας και μόλις μετακόμισε και το σπίτι θέλει μερικές δουλειές.
Πακέτο N2 το άλλο ήταν N1, μόλις ήρθε η ώρα να βλοκάρω με free ίντερνετ και εγώ να μην μπορώ να μπω, στερητικό σύνδρομο, κόντεψα να πεθάνω από την στεναχώρια,τελικά το λαπι τοπ μου αργοπεθαίνει και δεν ξέρω τι να κάνω, βρε κάποιος να το σώσει???
Αφού κατάφερα και βρήκα άκρη προσωρινή, ξεχαρμάνιασα μπαίνοντας στα αγαπημένα μου blogs......
Αποφάσισα να κάνω την πρώτη μου blogoγνωριμία και έστειλα mail στη φίλη D.Angel.
Η συνάντηση κανονίστηκε για το λιμάνι απέναντι στον ηλεκτρικό...
Σκάει μύτη η κοριτσάρα με την αμαξάρα της [θες να πάμε για καφέ στο στάδιο ειρήνης και φιλίας]; θα έρθει και η κόρη από Αθήνα [ας βγει στο Φάληρο και θα μας βρει απέναντι],απέναντι που απέναντι;;μπέρδεμα!!!
Κάποιος να μου πει τι γινόταν χθές το βράδυ στο στάδιο, τοοόση αστυνομία τοοόσα συνεργεία tv, είδα και την υπουργό, αμέ μόνο που δεν φιληθήκαμε τοόσο κοντά...
Στην απεγνωσμένη μας προσπάθεια να βρούμε το παιδί ( ντάξει από επαρχία είμαστε μάνα και κόρη τώρα θα μας την πείτε πρωτευουσιάνοι)είχαμε και τα φαλλοκρατικά σχόλια από 3 κάμεραμαν αφού δεν έφαγαν ξύλο από την κρητηκοπούλα ,μιλάμε δεν μασάει!!!
Μετά από ένα γύρο σχεδόν του σταδίου ,και αφού ήθελα να περάσω απέναντι το δρόμο ταχείας, βρήκαμε το παιδί και κάτσαμε να πάρουμε το καφέ μας...
Τρεις γυναίκες τώρα και ο μαλακομαγνήτης έκανε δουλειά τράβηξε έναν γαμπρό,μπουρ μπουρ βρε άσε μας , αυτός εκεί τα ήθελε ο απαυτούλης του και τα άκουσε από (το αντράκι) τις παρέας δεν μασάει λέμε και καλά κάνει!!!!
Γνώρισα έναν υπέροχο,ευαίσθητο, ντόμπρο,δυνατό χαρακτήρα, και καλό παιδί,που πάλεψε και παλεύει στη ζωή μιας και δεν του χαρίστηκε τίποτα,ψυχολόγος δεν είμαι και σίγουρα κάθε ένας από μας κουβαλάει και το δικό του φορτίο,άλλων βαρύ και άλλων ελαφρύ σαν βαμβάκι,νομίζω δέσαμε σαν χαρακτήρες,άλλωστε δεν ζητάμε πολλά παρά μόνο ειλικρίνεια.
Θάψαμε όλη την blogoσφαίρα πλάκα κάνω εεεεε είμαστε υπεράνω και δεν ασχολούμαστε με κατινιές...
D.Angel,ευχαριστώ που βρήκες το χρόνο έστω και για ένα καφεδάκι,περάσαμε ένα όμορφο χαλαρό βραδάκι μαζί με την κόρη μου,θέλω να πιστεύω και εσύ!!!
Εύχομαι και ελπίζω, όλοι μου οι φίλοι blogers να είναι σαν αυτό το άτομο και θα χαρώ πολύ έστω να γνωρίσω 3-4 από σας.....

ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ !!

Από την πρώτη φορά που ήρθαμε στην Κρήτη πριν 7
χρόνια,και στην δίψα για εξερεύνηση περιέργειά μας,
πέρα από την κοσμική κατά κόσμο Ελούντα ανακαλύψαμε
ένα ωραίο χωριουδάκι!!!!
Στην είσοδο του χωριού απλώνετε ένα πολυτελέστατο
ξενοδοχειακό συγκρότημα με την δική του παραλία ,
χτισμένο με πέτρα , σε διαφορετικά επίπεδα, και με
εξωτερικά ασανσέρ....
Δίπλα από αυτή τη χλίδα ,υπάρχει μια μικρή έρημη
παραλία με βότσαλα ιδανική για μας με θέα απέναντι,
το νησί της Σπιναλόγκα.
Κάθε φορά που ερχόμασταν στην Κρήτη απαραίτητα θα
βρισκόμασταν στην δική μας παραλία, για το νησί
απέναντι κανένα σχετικό ενδιαφέρον,αν και βλέπαμε τα
καραβάκια να φεύγουν από το χωριουδάκι γεμάτα κόσμο,
και πέρα από τις πληροφορίες ότι ήταν το νησί που
εξόριζαν τούς λεπρούς , μέχρι εκεί!!
Ώσπου κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο
της victoria Hislop ΤΟ ΝΗΣΙ.....

Διαβάζοντάς το πραγματικά το ρούφηξα μέσα σε 3 μέρες,
η αγωνία και περιέργειά μου κορυφώθηκε,μήπως η ιστορία
που διαδραματιζόταν σε ένα χωριό απέναντι από τη
Σπιναλόγκα την Πλάκα , ήταν το δικό μας μέρος;;
(μέχρι στιγμής,το όνομα του αγαπημένου μας
χωρίου δεν το γνώριζα)..

Πέρασε ο καιρός και η επόμενη φορά που ήρθαμε Κρήτη,
η πρώτη μας διαδρομή ήταν να έρθουμε Ελούντα στην
πανέμορφη μοναχική παραλία μας??
Και ναι!!! η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη βλέποντας
ταμπέλα του χωριού με όνομα Πλάκα (η οποία ποτέ δεν
φρόντισα ούτε να διαβάσω)!!
Περιττό να πω ότι στο νησί ανεβήκαμε ,και από τις
περιγραφές του βιβλίου νόμιζα ότι ζούσα στην τότε
εποχή μαζί με τη συγγραφέα,και το κάθε τι που
αφηγούνταν....


Αφήνοντας πίσω μας με καραβάκι την Πλάκα...
Τουλάχιστον 3 τουρίστες συνταξιδιώτες κρατούσαν στα
χέρια αυτό το βιβλίο!!

Βλέποντας την πολυτέλεια απέναντι, από την τότε δυστυχία!!
Το φρούριο της Σπιναλόγκα!!

Το τούνελ η πρώτη επαφή των αρρώστων με το μέσα του νησιού..

Η βαριά σιδερένια πόρτα!!

Το δημαρχείο τις κοινότητας..ελαφρά σουλουπωμένο...

Εκτός από τα σπίτια που τους παραχωρούνταν,υπήρχαν και
καφενείο,κουρείο μπακάλικο ,νοσοκομείο εκκλησιές,που
οι ίδιοι διατηρούσαν!!

Μπορεί να ήταν απομονωμένοι από τον έξω κόσμο είχαν
όμως τη δική τους κοινότητα με παπά, δήμαρχο ,πρόεδρο και άλλα ..

μια από τις εκκλησίες...

Νεκροταφείο λεπροκομείου απο 1904-1957


Δεν μπορώ να μην σας προτείνω το πάρα κάτω βιβλίο, αν
και είμαι σίγουρη ότι οι πιο πολλοί το έχουν διαβάσει!
Είναι ένα από τα ποιο όμορφα βιβλία που έχω, και δεν
είναι τυχαίο ότι έχει πουλήσει850.000 αντίτυπα!!