Ανασκαφές από καρδιάς !

Ήμουν 8 ετών όταν αποφάσισε ο πατέρας να μας φέρει από τον Πειραιά στο νησί...
Μια δουλειά στο ναυπηγείο ήταν η αιτία να ξεσηκωθούμε οικογενειακός 5 παιδιά, 3 κορίτσια, 2 αγόρια, και οι γονείς για μια καινούργια ζωή.....
Χαρούμενοι και γεμάτοι περιέργεια, για αυτό το κάτι καινούργιο που μας περίμενε, αλωνίζαμε το καράβι μες τη παιδική σκανταλιά αφού είχαμε διαφορά 13 μήνες ο ένας από τον άλλο.....
Μπήκαμε στο ταξί και φτάσαμε στο νέο σπίτι,αυτό που αντικρίσαμε ούτε στα όνειρά μας δεν το είχαμε φανταστεί....


Ένα παλιό διώροφο αρχοντικό,πέτρινο εξωτερικά και θεόρατο στα παιδικά μας μάτια..
Σε μια από τις καλύτερες περιοχές και με τη θάλασσα μια αναπνοή να μας καλεί...
Μπαίνοντας μέσα εξερευνούσαμε τον άγνωστο για μας χώρο,ένα σπίτι με ατελείωτα δωμάτια,με ζωγραφισμένα και ψηλά πολύ ψηλά ταβάνια..
Αυτό το σπίτι ούτε που είχα φανταστεί ότι θα με σημάδευε έτσι για την υπόλοιπη ζωή μου...

Είχε 8 δωμάτια ,έναν απέραντο διάδρομο την κουζίνα με τη στέρνα και το μπάνιο του....
Εκεί της βροχερές χειμωνιάτικες μέρες ,τρέχαμε να βάλουμε τα διάφορα τσεντζερέδια όταν έσταζε και καθόμασταν χαρούμενοι να ακούμε τις σταγόνες της βροχής να χτυπάνε ρυθμικά ντιν ντον....
Εκεί της καλοκαιρινές βραδιές,στρώναμε στην ταράτσα του και χαζεύαμε τα χιλιάδες αστέρια....
Εκεί μαλώναμε με ένταση για τα μάτια του γάτου Λολότου, ποιος θα τον πρώτο πάρει αγκαλιά στο κρεβάτι!!


Εκεί βουτάγαμε το μαγιό και σε χρόνο μηδέν είτε ήταν μεσημέρι η βράδυ τρέχαμε στη θάλασσα ένα βήμα κοντά....
Εκεί χώνιαζα το χαρτζιλίκι μου και μετά από τις πολλές κρυψώνες δεν το έβρισκα.....
Εκεί η μάνα ακούγοντας άγνωστες για εκείνη λέξεις στο ράδιο, της έγραφε στην κάσα της πόρτας και με την πρώτη ευκαιρία τις πετούσε!αλλά πάντα ήξερε, που, και πως...
Εκεί χτύπησε η καρδούλα μου για πρώτη φορά,αυτό το σπίτι έβλεπε τα δάκρυα και τους βουβούς λυγμούς τα βράδια.....


Εκεί ήταν σαν έφηβη που το έσκαγαν τα βράδια,και γυρνώντας σκαρφάλωνα το μπαλκόνι να μην πάρει χαμπάρι η μάνα...
Μια τεράστια πόρτα μαρτυριάρα με ένα μεγάλο κλειδί,που κλείδωνε τα βράδια η μάνα, οπότε η άλλη έξοδος ήταν το θεόρατο μπαλκόνι ύψους τουλάχιστον 5 μέτρα...και όταν κάνοντας τον κασκαντέρ κατάφερνα να το ανέβω,πατώντας στη σιδεριά του κάτω παραθύρου,
και μετά σε ένα μικρο πρεβαζάκι έφτανα στο μπαλκόνι,λύγιζα τα καρφάκια που κρατούσαν το τζάμι, για να το βγάλω και να ανοίξω την μπαλκονόπορτα που ήταν κλειστεί από μέσα....



Είχα άλλες δυο δοκιμασίες θυμάμαι για να μην ακουστώ, την ξύλινη σκάλα που έτριζε, και μετά στον κάτω όροφό τα ξεκολλημένα πλακάκια, που πατώντας τα έσκουζαν τα μαρτυριάρικα,όταν τα κατάφερνα, με την ψυχή στο στόμα μην ακούσει η μάνα,(που
το δωμάτιό της ήταν ευτυχώς στην άλλη άκρη), έπεφτα στο κρεβάτι και ούτε γάτα ούτε ζημιά...
Πόσες τέτοιες ιστορίες!!!



Εκεί ντύθηκε νύφη η Φουλη και έφυγε για το δικό της σπιτικό, φορτωμένη με τα προικιά,και γεμάτη όνειρα για την καινούργια της ζωή ...
Εκεί έτρεξα 24 χρόνων πια, ένα βράδυ του Οκτώβρης , σαν κακός αγγελιοφόρος να ανακοινώσω στην μόνη και ανυποψίαστη μάνα τα μαντάτα ότι ο 22χρόνος γιος της χάθηκε, θύμα τροχαίου με την καινούργια του μηχανή, κάπου στην λεωφόρο Σαλαμίνος στον Πειραιά..



Μόνη μετά από 5 παιδιά σε ένα θεόρατο σπίτι δεν θα μπορούσα να το πω τηλεφωνικά, ο μικρός έλειπε στην Ολλανδία, η μεγάλη δούλευε,η πιο μικρή και αυτή παντρεμένη, εκείνος αρραβωνιασμένος στον Πειραιά, και ο πατέρας για δουλειά στην Πάρο...
Μέχρι τώρα με θεωρεί αγγελιοφόρο κακών ειδήσεων....

Και εκεί παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος, όταν φέραν το άψυχο κορμάκι του να το ξαγρυπνίσουμε,με το σπίτι γεμάτο συγγενείς και φίλους......
Αναμνήσεις καλές και κακές, δεμένες με την ιστορία αυτού του σπιτιού,που σαν παλιό αρχοντικό (κάπου σε ψηφιδωτό γράφει 1868),ποιος ξέρει τι άλλο έχουν δει οι τοίχοι του, πόσες χαρές και πόσες λύπες....



Κάθε φορά που ταξιδεύουμε από, η για Πειραιά, το καμαρώνουμε από το καράβι,κάντε κλικ στη φώτο, είναι το άσπρο ψηλό πάνω από το fouli!!!
Αυτό το σπίτι αγοράστηκε κατόπιν από έναν φαρμακοβιομήχανο το έχει ανακαινίσει και το χρησιμοποιεί σαν εξοχικό...
Όταν πουλιόταν τα λεφτά ήταν πολύ λίγα, αλλά για την επισκευή του μιας και ήταν διατηρητέο, χρειαζόντουσαν πάρα πολλά εκατομμύρια τότε ...

Οι φωτογραφίες δείχνουν το σπίτι στην τωρινή του κατάσταση, εξωτερικά παραμένει όπως παλιά,με πιο καθαρά τα μάρμαρα στους τοίχους και φυσικά καινούργια παντζούρια.....


Ακούμε:Animals - house of the rising sun

Χάπι βάλε τόνε!!

γαμώ και το Αττικόν

" Όσοι ξαφνικά θυμήθηκαν ότι χάνονται θέσεις εργασίας από κάποια καμένα καταστήματα, μήπως ξέχασαν ότι κάθε μήνα χάνονται δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και η ανεργία έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο εδώ και μήνες; Τι έκαναν γι’ αυτό τόσο καιρό; Σε πόσες πορείες κατέβηκαν; Άναψαν κεράκια για τους απολυμένους της Χαλυβουργίας και τους απλήρωτους στην Ελευθεροτυπία και το ALTER ή μόνο στο Αττικόν ξέρουν να ανάβουν γιατί δεν είναι μπανάλ;"
http://molisxypnisa.wordpress.com/

"Χωρίς λόγια"



















Αντώνης Σαμαράς: " Δε νομίζω να υπάρχουν αστυνομίες άλλων χωρών που να τραβάνε αυτά που τραβάει η δική μας " (Για τους πολίτες δεν έχεις να πεις τίποτα?)

Ακούμε:Def Leppard - Hysteria

Χειμερινό μπανάκι !!

Μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα εξελίχθηκε η σημερινή, στην Αθήνα έριχνε παπάδες όπως με ενημέρωσε η κόρη, με φανερή την ανησυχία της για το πως θα πήγαιναν στην διαμαρτυρία..

Σήμερα μια σημαντική μέρα που θα κρίνει το μέλλον μας, όποιο αποτέλεσμα και αν υπάρξει με εμάς στην εντατική, η σε μονάδα τεχνητού νεφρού!! Το "κακό" η το "χειρότερο" όπως είπε και ο αντιπρόεδρος,αν με ρωτήσεις,θέλω το κακό περιμένοντας το χειρότερο;; πάτε όλοι στο διάολο ρε...
Η χθεσινή απεργία είχε σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχουν καράβια οπότε το προγραμματισμένο
για δουλειές ταξίδι μας, και η προσέλευση στην συγκέντρωση απλά ναυάγησε.
Μη μπορώντας να κάνουμε κάτι αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε τη μέρα όσο το δυνατόν καλύτερα, μετά από ένα ρομαντικό κυριακάτικο γεύμα, είπαμε να συνεχίσουμε έτσι όμορφα κάνοντας μια βόλτα στην αγαπημένη μας παραλία...
Σε τρελό το είπε ....ρίχνω μια πετσέτα και τα μαγιό σε μια τσάντα αποφασισμένη να κάνω και μπάνιο, με κορόιδευε μη μπορώντας να το πιστέψει,έπρεπε να είχε καταλάβει τόσα χρόνια το πείσμα της Κριάρος!!













Την ώρα που διεξάγεται η συζήτηση στη Βουλή για την ψήφιση του μνημονίου η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Εύα Καϊλή έχει ανοίξει ...άλλη συζήτηση στο twitter με κάποιον follower, ο οποίος ζητάει να "καταλάβει" τους λόγους για τους οποίους θα ψηφίσει τα νέα μέτρα.

Την ίδια ώρα κάποιος "αγανακτισμένος" διαδηλωτής που "βλέπει" τη συζήτηση της γράφει:

"Ως Μαρία Αντουαννέτα σαχλαμαρίζετε στο twitter. Κοίτα έξω απ' το παράθυρο. Τι βλέπεις; Μας ψεκάζουν!!




πηγή:http://www.enikos.gr/

Και ενώ η Αθήνα καίγεται, τα βλέμματα όλων μας είναι στραμμένα στο άντρο τις διαφθοράς, και στο τι θα βγει από το σημερινό θέατρο του παραλόγου..

Ακούμε στο mix pod Freddie Mercury and Elton John Sing The Show Must Go On

Όχι χάνος μάνα μου,ένας ροφός νααααα !!

Στέρεψα μανίτσα μου δεν ξέρω τι να γράψω...
Μπαίνοντας σήμερα στο νέο ποστ της Ζουζους η έκπληξη μου μεγάλη μα και η νοσταλγία των ξέγνοιαστων παιδικών μας χρόνων,συγκινήθηκα από το ποστ και το αναμεταδίδω,η αδελφή έχει έναν ξεχωριστό τρόπο να παρουσιάζει τις ιστορίες, καμιά σχέση με την τρελή εμένα (ποιανού πήρα);
Διάβασε την ιστορία της Ζουζους, μετά συμπληρώνω κάτι μικρο και εγώ με το δικό μου στιλ..


Ζουζου:Όπως έχω γράψει ο πατέρας δύτης επαγγελματίας στα νιάτα του ήταν και η αιτία ν'αγαπήσω και να λατρέψω μαζί του τη θάλασσα.

Διατηρούσε ένα καΐκι 12 μέτρων για τη δουλειά του, πάνω στο οποίο είχε ένα κομπρεσέρ όπου του'δινε την δυνατότητα να προσαρμόζει τα μπλόκια στα λιμάνια που δούλευε.

Όταν δεν είχε δουλειά τις περισσότερες φορές μας έπαιρνε με τη Φούλη (κολαούζους)να τον βοηθούμε στο ψάρεμα.
Εκεί γνώρισα τ'απέραντο γαλάζιο γεύτηκα τις αλμυρές και ιδιαίτερες γεύσεις της θάλασσας.
Είχαμε μάθει να λύνουμε τους κάβους, να κρατάμε το σκαρί στη ρώτα που μας έδειχνε με το τιμόνι.
Όταν έβρισκε το μέρος με το βυθόμετρο που θα'πεφτε μας έκανε νόημα φουντάραμε την άγκυρα δέναμε και ερχόταν εκείνος να ελέγξει αν είχε πιάσει το σίδερο πριν βουτήξει.
Έπεφτε για ψάρεμα και η δική μας δουλειά ήταν να προσέχουμε τα λάστιχα που του μετέφεραν τον αέρα να μην κάνουν βερίνες(στρίψουν) και του κόψουν την παροχή.
11-12χρονα κορίτσια είχαμε συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική ήταν η θέση μας αυτή, για την ασφάλεια του πατέρα.
Ξέραμε τα παραγγέλματα στα μαρκούτσια, ένα τράβηγμα στο λάστιχο ήταν να μολάρουμε για να κατέβει πιο κάτω, με 2 θα'πρεπε να μαζέψουμε γιατί ήταν λάσκα και τον εμπόδιζαν.
Θα'πρεπε να τα νετάρουμε συνέχεια και να κρατάμε τα μπόσικα σε μια σωστή απόσταση ώστε να μπορεί να κινείται άνετα.
Οση ώρα ήταν κάτω απ'το νερό δεν χωρούσαν παιχνίδια και χαζέματα, τα μάτια μας 14και των δύο στα λάστιχα στο σίδερο να μην ξεσύρει και φύγουμε απ'τα σημάδια μας.
Θα'πρεπε να'χαμε και το βαρόμετρο το νού μας να βάλουμε το καΐκι μπροστά σε περίπτωση που η πίεση έπεφταν κάτω από το όριο.

Ο πατέρας στο καΐκι ζυγίζει ένα ροφό του γάλακτος.!

Πολλές φορές όταν αργούσε ν'ανέβει ήμουν έντρομη πάνω απ'τις μπουρμπουλήθρες μη τυχόν από λάθος χειρισμό δικό μου συμβεί το μυραίο, ο φόβος και η ευθύνη μας δεν άφηνε περιθώρια για λάθη.
Όταν βλέπαμε τη μαύρη σιλουέτα του πατέρα να ξεχωρίζει στα νερά μια ανακούφιση νιώθαμε και οι 2.Προσπαθούσαμε να διακρίνουμε τα ψάρια που έφερνε μαζί του.
Με τους θησαυρούς της, τα δώρα μας ήταν τα όστρακα που έβγαζε και τρέχαμε να τα γευτούμε φρέσκα με λεμόνια που πάντα είχαμε μαζί μας. Και όταν πατούσε το κατάστρωμα ρίχναμε καμιά βουτιά και'μεις να δροσιστούμε και να χαρούμε τα νερά της ξένοιαστες.

Παλιότερα μ'ενα ροφό και θέα τη πλατεία!

Μια απ'τις πολλές φορές που τον συνοδεύαμε έβγαλε ένα ροφό 28κιλά, το ίδιο βάρος πρέπει να'χε με μας!
Τον κοιτούσαμε από μακριά αλλά μια δυσοσμία μας απομάκρυνε ακόμα περισσότερο.
Οταν το'παμε του πατέρα μας αποδοκίμασε και μας είπε να ψάξουμε μην είχαμε αφήσει κανένα ψάρι απ'την προηγούμενη φορά και είχε βρομίσει.
Ξεσηκώσαμε το μισό σκαρί αλλά η δυσωδία επέμενε!
Τότε μας είπε ο πατέρας ότι το ψάρι δεν τον κούρασε καθόλου ήταν κάτω σχεδόν σαν ακούνητο δεν έκανε και ιδιαίτερες προσπάθειες για να κρυφτεί όταν τον είδε αλλά αυτό δεν δικαιολογούσε την άσχημη μυρωδιά που έβγαζε.
Τέλος, άνοιξε το στόμα του και πράγματι η μπόχα έβγαινε απο'κει.Έβαλε το χέρι του μέχρι μέσα στο στόμα και έβγαλε ένα μεγάλο χταπόδι σε αποσύνθεση.
Το ψάρι είχε φάει το μεγάλο χταπόδι και καθώς δεν το'χε καταπιεί είχε δυσφορία που τον εμπόδιζε να κινηθεί !
Του άνοιξε με προσοχή την κοιλιά τον έδεσε στα ρέλια του σκάφους δίπλα στην καρίνα και σ'ολο το ταξίδι τον σέρναμε να μπαίνει και να τον ξεπλένει το κύμα. Στην μπούκα του λιμανιού τον ανέβασε στην κουβέρτα τον είχε κάνει η θάλασσα της ώρας ώστε να τον πουλήσει χωρίς πρόβλημα.
Αξέχαστες θαλασσινές εμπειρίες.

Η δική μου έντονη ανάμνηση:
Σαν φουλη "καλόπαιδο" ένα πρωί έκανα κοπάνα από το σχολείο, βαριόμουν να πάω κοιμόμουν που λες του ξενιάστου όταν ήρθε ο πατέρας..
-Σήκω αφού δεν πήγες σχολείο έχουμε δουλεία σε θέλω για μούτσο,εχω ραντεβού με ένα ροφό...
Δεν με έπαιρνε να αντιδράσω έτσι καβαλήσαμε τη βέσπα και γραμμή για το καΐκι,(που είχε και το όνομά μου, αυτό δεν το είπε η ζουζου μάλλον ζήλευε γιαυτό)..
Βρεθήκαμε στον Καλόγερα (ένας από τους πρώτους κάβους που συναντάς του νησιού ερχόμενος από Πειραιά),η θάλασσα ένα 6αράκι το είχε και όλο ανέβαζε..
-Εδώ είμαστε..
Έτοιμος με τα απαραίτητα αξεσουάρ βουτάει, αμόλαγα εγώ τα λάστιχα μεχρι που τον έχασα από τα μάτια μου,η θάλασσα όλο και φόρτωνε, εγώ όσο αργούσε να τα εχω παιξει μην έπαθε τίποτα, και όλο να κοιτάζω τα λάστιχα,μην έχουν βερίνες...
Αφού η καρδιά μου είχε πάει στην κούλουρη και το σκατό στην κάλτσα νατος και μου κάνει νόημα να μαζεύω τα λάστιχα,ουφφφφφφφφφφφφ
Ανέβηκε επάνω μαζί με ένα μανάρι γύρω στα 25 κιλά,είχε πάει από βραδύς τον χτύπησε και αυτός χώθηκε στην τρύπα του, δεν μπορούσε να τον βγάλει, έτσι την άλλη μέρα μαζί με τον μούτσο του τον κατάφερε... Αχ... αν δεν ήμουν και εγώ!!!

Ακούμε:Φίλιππος Πλιάτσικας - ΘΑΛΑΣΣΑ

Εμετικές πουτάνες,νταβατζήδες,ζιγκολό...

Έρχονται οι απόκριες,νταβατζήδες,ζιγκολό,πουτάνες,εσείς κάντε τι διαφορά και βγάλτε τις μάσκες,σας πήραμε χαμπάρι,δεν έχει νόημα να τις φοράτε ακόμα..
Η αγορές έχουν στραγγίξει,τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο,οι άστεγοι άσο πάνε και πολλένουν...
Οι πουτάνες εκεί στο άντρο της βουλής, τρώγονται αναμεταξύ τους για το ποιος θα πει την καλύτερη μαλακία,ενώ παράλληλα προβάρουν τα νέα στρινκ και τα άλλα απαραίτητα αξεσουάρ τους να είναι ανταγωνιστικές, βλέπεις είναι και πολλές...
Ρε δεν θέλουμε άλλες πουτάνες πήξαμε, ποια η διαφορά αν κινήστε στη Συγγρού η στο Σύνταγμα; έχετε την απαξίωση και την απέχθεια του κόσμου ...
Βάζουν φυλακή τον Λάκη όταν έξω είναι ο Ακης,αλήθεια με τον Βοσκόπουλο τι έγινε;



Επέτειος των Ιμίων προχθές,τι ντροπή θυμάμαι τότε,3 παλικάρια έπεσαν στο βωμό της μαλακιάς του ελιά, και του χοντροκουράδα..ναι "ευχαριστούμε το Αμέρικα"!!

Απαγορευτικό απόπλου αφού λύσσαξε ο καιρός και τα πλοία δεμένα στα λιμάνια,έξω από το νησί οι τουρκικές φρεγάτες είχαν το ελεύθερο, έκοβαν βόλτες ανάμεσα σε Τήνο,Μύκονο και Σύρο...
Τι να σου λέω,χρόνια είχα να νιώσω τόσο μεγάλη ασφάλεια, ξέρεις τι είναι να μας την πέσουν οι Σομαλοί πειρατές,αστείο το θεωρείς!...
Το ότι η μισή Ελλάδα έχει αποχαυνωθεί να βλεπει Τούρκια δεν μας έκανε δα και κολλιτάρια, δεν σας δίνει το δικαίωμα να μπείτε στο κρεβάτι μας, ούτε και στο βρακί μας....είναι άλλοι τώρα ήρθατε δεύτεροι, πάρτε σειρά....περάστε κόσμε!!



Μπουχτίσαμε στις μαλακίες των πολιτίσκων,αβανταδόρων,κάφρων ,βγαίνουν και λένε ότι τα έλεγαν κιόλας οι Πρετεντέριδες και το παρεάκι την άλλης ,ενώ ο εμετός έρχεται μέχρι το λάρυγγα να σε πνίξει...
Τι να πεις στον 18αμηνο ανεργο πατέρα δυο παιδιών, οικοδόμο με γυναίκα απολυμένη από γνωστό σουπερ μάρκετ, "σήμερα δεν θα υπάρχει ούτε το πιάτο στο τραπέζι" "είμαι σε απόγνωση δεν ξέρω τι μπορώ να κάνω" τα λόγια αυτού του ανθρώπου....
Αναγκάζουν τον κόσμο να γίνει κάποιος που δεν είναι,η πείνα και η ανέχεια φέρνει πολλά



Η Ελλάδα πεθαίνει!!! Πεθαίνουμε ως λαός! Κάναμε τον κύκλο μας χιλιάδες χρόνια ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες κι'αγάλματα....Και πεθαίνουμε!!!
Ως φαίνεται τίποτα δεν μεταλαμπαδεύτηκε!
Πνίξαμε τα παιδιά μας σαν τα λιοντάρια που τρων' τα παιδιά τους όταν γεννιούνται για να μη διεκδικήσουν ποτέ την βασιλεία τους!

Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, αν αποφασίσατε να την πεθάνετε αφήστε την να πεθάνει γρήγορα! Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο!

Απόσπασμα από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου "το βλέμμα του Οδυσσέα"

θεωρώ ιεροσυλία το μπλέξιμο, το απόσπασμα την ταινίας με το τραγούδι που θα βάλω,δεν υπάρχει ποιοτικό τραγούδι να εκφράσω αυτό που νιώθω, συγχωρέστε με..
Αφιερωμένο εξαιρετικά στα σκουπίδια που μας κυβερνούν και όχι μόνο, δεν θέλουμε άλλους νταβατζήδες,ζιγκολό πουτάνες κάντε κάτι να τους πάμε εκεί που τους αξίζει...
Θέλουμε τα όνειρά μας πίσω,οχι αυτούς πίσω μας, πουτάνες δεν θα γίνουμε, και αν γίνουμε προσωπικά προτιμώ να γίνω για αυτόν που θέλω με μια διαφορά ότι θα κρατήσω την ψυχή μου αγνή κάτι που αυτοί δεν έχουν..
Τσουβαλιάστε τες όλες για το ηθών,γεμίσανε τη βουλή αρρώστιες....αλλά ποιος;;

Ακούμε: Οικονομόπουλο - πουτάνα στην ψυχή

Ο πύργος της χαράς μας !! ΤΌ....ασανσέρ

Είναι σχεδόν δυο μήνες που στη ζωή μου μπήκε αυτό το υπέροχο ντουέτο,δυο άνθρωποι ζεστοί που μέσω ραδιοφώνου χαρίζουν χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα χαμόγελα, χαρά, και διασκέδαση..
Οι πληροφορίες μου έλεγαν ότι ζουν σε ένα πύργο χωρίς υπηκόους, υπηρέτες, χλιδή, και άλλα τέτοια συναφή κάπου στο κέντρο,οι δε πόρτες του ανοιχτές για εκλεκτούς κοινούς θνητούς απ ότι μάθαινα..

Υπάρχει ένα δωμάτιο εκεί στον πύργο σαν στα παραμύθια, το κλειδί πάντα στην πόρτα για όποιον θέλει να το διαβεί..
Μέσα σε αυτό το δωμάτιο αιωρούνται γλυκές νοσταλγικές νότες,ευγένεια,χιούμορ χαρά,απέραντη φιλοξενία,μαγεία,δεν τα βλέπεις, απλά τα αισθάνεσαι και δεν είναι καν απαραίτητο να είσαι εκεί...
Είχα την περιέργεια να δω από κοντά αυτό το υπέροχο δωμάτιο,έτσι μου πρότειναν αν ήθελα να παραβρεθώ στην εκπομπή του κοινού φίλου μας BEAR,χωρίς να χάσω ευκαιρία δέχθηκα...
Το λατρεμένο μου αρκουδι ήρθε με πήρε με την αμαξάρα του, και ρίχνοντας τρελό γέλιο με την κοπέλα στο GPS, αφού της ψάλαμε όσα δεν έχει ξανακούσει φτάσαμε στον προορισμό μας..
Μπαίνοντας στον πύργο ,αυτό που μου έκανε πρώτη εντύπωση ήταν το ασανσέρ, ένα υπέροχο αρχιτεκτονικό δημιούργημα,ευάερο,ευήλιο,ευσέξιο,(ε ναι) τρισδιάστατο αχανές...
Να σκεφτείς ότι ο περιβόητος Τσίλερ θα έσκαγε από το κακό του που δεν ήταν ο δημιουργός αυτού του καταπληκτικού έργου.
Πες μου ότι δεν ξέρεις τον Τσίλερ; ναι, είναι αυτός που έχει φτιάξει το δημαρχείο Σύρου, το οποίο είναι μικρογραφία της βουλής των 300 χαραμοφάηδων,αυτός λοιπόν θα έσκαγε για αυτό το καταπληκτικό έργο..
Απορώ πως οι καθηγητές πανεπιστήμιου δεν στέλνουν τους φοιτητές της αρχιτεκτονικής να δουν από κοντά και να αντιγράψουν αυτό το έργο, (μη βάζω ιδέες τώρα, δεν θα έχουν ησυχία οι ένοικοι του πύργου)..

Αφού ξεπέρασα το σοκ της έκπληξης,σφαίρα μας ανέβασε το δημιούργημα στο ρετιρέ του πύργου..
Η πόρτα άνοιξε, και εκεί τα λόγια περιττεύουν, Παύλος με την αισθησιακή φωνή,Μπλου με την εξαιρετική ευγένεια,Ζουζουνα γλυκύτατη,έγιναν οι συστάσεις,κάτι τυπικό γιατί προϋπήρχε η αίσθηση γνωριμίας χρόνων.
Μέσα σε καφεδάκια ,κουβεντούλα ρακόμελα,διάφορα άλλα ποτά και κεράσματα η παρέα μεγάλωσε,Αντιγόνη μας η θεά, Μαλεράκος,Κατ η αδελφή του Παύλου,ο σύζυγος της,η φίλη της Κατ και η ψυχολόγος, μια υπέροχη παρέα έδεσε σαν το καλύτερο γλυκό..

Η φιλοξενία των παιδιών στον πύργο καταπληκτική, πέρασα ένα ευχάριστα όμορφο βράδυ..
Γνώρισα νέους ευγενικούς ανθρώπους όπως τη Ζουζούνα την Κατερίνα ,τον Αναστάση,τη Νάσια την Έφη...
Χάρηκα που ξανά είδα την Αντιγόνη μας τον BEAR και το μαλεράκο,για τους οικοδεσπότες τι να πω; όσοι τους γνωρίζετε ξέρετε ότι τα λόγια είναι περιττά, Παύλο μου BLUEPRINTS είστε......... ατελείωτα θεϊκά lol!!



Ίσως είμαι ευκολόπιστη και ενθουσιώδης,εχω φάει αρκετές κατραπακιές από γνωριμίες φίλων στο περιβάλλον που ζω,το να είσαι αυθόρμητος, ειλικρινής και ο εαυτός σου δεν είναι πάντα το καλύτερο....
Δεν αλλάζω, δεν μετανιώνω για τίποτα, μαζεύω τα κομμάτια μου και συνεχίζω όπως εχω μάθει,τέτοιους ανθρώπους θέλω να εχω στη ζωή μου έστω και διαδικτυακά,η εποχη μας δύσκολη, με την μαύρη καθημερινότητα να μας ρίχνει σε μελαγχολίες,μια φλόγα επικοινωνιακής χαράς, με όμορφα μουσικά ακούσματα είναι βάλσαμο να γεμίζει τα μουντά βράδια μας...
Ευχαριστώ όλο το γλυκό μου παρεάκι που κάθε βράδυ με συντροφεύει, και δεν είναι μικρο,θέλω και εύχομαι να γνωρίσω και εσάς...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στον Evil Chef ολα στο κόκκινο που μας κρατάει συντροφιά τα Σαββατοκύριακα 9-12 και όσο πάει...


Ακούμε: Kamelot - The Haunting

Πρωτάθλημα σικέ...Άντε γεια!!

Το πρωτάθλημα σήμερα τελειώνει...
Ανάμεσα στις ομάδες που διακρίθηκαν,ΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΣΗ,ΑΝΘΡΩΠΙΑ,ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ, ΧΑΡΑ,ΕΛΠΙΔΑ ΦΙΛΟΤΙΜΟ,ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ,ΟΝΕΙΡΑ,στον τελικό έφτασαν οι ομάδες ΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΣΗ - ΑΝΘΡΩΠΙΑ... Μεγάλη η παράγκα,πολλά τα λεφτά..
Αυτό τον αγώνα δεν θα τον παρακολουθήσω εχω τις υπόνοιες ότι είναι στημένος..
Στο στάδιο ο κόσμος αρχίζει να μαζεύεται,τα Ματ έχουν πάρει θέση, προβλέπετε να είναι ένα δυνατό ντέρμπι..
Οι προπονητές δίνουν τις τελευταίες οδηγίες 4-4-2 "δυνατά δεν αφήνουμε τον παίχτη να γυρίσει, με μια η μπάλα"!!
Οι αρχηγοί των ομάδων στην σέντρα,και το ματς αρχίζει...κάπου εδώ κλείνω τον δέκτη δεν θέλω να ακούσω την αναμετάδοση,κάτι μου λέει ότι θα συγχυστώ, θα βρίσω..



Η ώρα περνάει αγνοώντας το αποτέλεσμα, έκτακτα δελτία αναφέρουν ότι στο συγκεκριμένο ντέρμπι γίνονται επεισόδια,πλακώνονται φίλαθλοι των δυο ομάδων,τα Ματ σε θεση μάχης,τα λάινσμαν με το διαιτητή,σαστισμένοι θέλουν να διακόψουν τον αγώνα,ο κόσμος να φωνάζει"πουλημένοι πουλημένοι"....
Στον αγωνιστικό χώρο τα μπουκάλια του νερού και τα διάφορα αντικείμενα πέφτουν βροχή, λίγο πριν το τέλος σκάει μύτη το δεύτερο πέναλτι υπέρ της ομάδας ΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΣΗ,με κομμένη την ανάσα παρακολουθούν τον εκτελεστή της φάσης...
Και ωωωωωωω γκοοοοοοοοοολ φωνάζουν οι οπαδοί της ομάδος,τα συνθήματα με μια φωνή,"πω πω πω πω πω πω τι τ@@@@@@@ ήταν αυτό"!! και "έτσι γ@@@@@ αυτοί που σας τα παίρνουν"!!(μη δαγκώνεσαι μάνα μου, σε γήπεδο ηρθες τι περίμενες να ακούσεις τους χαιρετισμούς; αργούν ακόμα)
Το σκορ έληξε με 3-1 υπέρ της ΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΣΗΣ εκ τον οποίων τα δυο "ήταν" πέναλτι!! τυχαίο;; δεν νομιζω....
Τα γκολ από τον ΠΑΡΤΑΚΙΑ στο 21
Τον ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟ στο 47
Τον ΕΓΩΙΣΤΗ στο 87
Από την ομάδα της ΑΝΘΡΩΠΙΆΣ ο ΚΑΛΟΚΑΓΑΘΟΣ με παρατσούκλι "μαλάκας"στο 33..
Διαιτητής ο ΔΩΣΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ με λάινσμαν τους, ΒΡΙΣΕ,και ΧΩΣΕ...
Ρούφα το αβγό σου τώρα φίλαθλε της αντίθετης ομάδας,πέρνα όπως περνάς γιατί αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα.....και η ζωή συνεχίζετε..

ΥΓ Αναμένουμε με χαρά το νέο μέλος στην οικογένεια, θα είναι τσεκαρισμένο "παίχτρια", και φίλαθλος της ΑΝΘΡΩΠΙΆΣ κατά πρώτης, και ΑΕΚ κατά δεύτερο..ναι της εχω πάρει διαρκείας από τώρα και για στις δυο ομάδες...
Τις ομάδες μου δεν τις αλλάζω για καμιά κουφάλα

Ακούμε:Pour Some Sugar On Me Def Leppard