Που είναι το παπί !!! οεο....

Θα μπορούσα να βάλω τίτλο οι κλικλίκου σε νέες περιπέτειες!!!αλλά.....
Το ότι η Νια Κλικλίκου μένει Αθήνα το έχουμε πει!!!
Η άλλη μικρή Κλικλίκου μένει εδώ,απλά ανέβηκε να δει την αδελφή της για 2-3 μέρες!!
Για όσους δεν ξέρουν την οικογένεια Κλικλίκου....
Πάμε από την αρχη τα πράματα!!!
Η Νια Κλικλίκου ήθελε ένα μηχανάκι, να μετακινείτε στη δουλειά της στον (Κορυδαλλό),έξω!!
Σαν λαρτζ τύπος, το δικό της 50αρη παπί εδώ στο νησί το χάρισε στον ξάδερφο της.............και καλά έκανε!!! χμμμμ ένα το κρατούμενο...
Εκείνος σε 2 μήνες το πούλησε!!!!(γάτα ο δικός σου),εν αντιθέσει με τη Νια!!! δυο τα κρατούμενα...
Εδώ στο νησί έχει για τις μετακινήσεις της, ένα 110cc παπί που το κυκλοφορεί με τη ψυχή στο στόμα μέχρι να βγάλει το δίπλωμα!!!
Το τι κλήσεις έχει πληρώσει για κράνος και δίπλωμα!! άσε, είναι θέμα για άλλη ανάρτηση,ένα θα πω, το αλουμίνιο φυλάκιο έξω από την αστυνομία μας, γράφει χορηγός οικογένεια  Κλικλίκου...

Όταν μας είπε ότι θέλει το παπί στην Αθήνα ο πατέρας σάλταρε!
{Αυτό το παπί δεν το παίρνει Αθήνα χωρίς δίπλωμα με τίποτα} και τι κάνουμε Κλικλικομπαμπά;;;
Ε τώρα τι να λέμε! αδυναμίες είναι αυτές πατέρας - κόρες....
Πολύ δεν ήθελε! αγοράσαμε ένα μεταχειρισμένο 50αρη σαν το παλιό της, 600 ευρα,και το στείλαμε με μια αλυσίδα ναααα στον Πειραιά!!
Λίγο έλειψε να αγοράζαμε το δικό της, αλλά είχε πουληθεί!!
Όχι πες!! το φαντάζεσαι;;;; εεε!! τρεις το χέσαμε...

Ένα μήνα με το παπί μια χαρά επάνω, τα βράδια μετά τη δουλειά το έδενε έξω από το σπίτι σε μια κολόνα!!!
Όταν μάλιστα είχα ανέβει για λίγο είχαμε πάει από Κορυδαλλό Καλλιθέα,μια χαρά...
Οι αδελφές Κλικλίκου τη Δευτέρα το βράδυ αποφάσισαν να πάνε σινεμά στα village να δούνε το sex and the city 2, έδεσαν το παπί πήραν και το κράνος αλά μπρατσέτα και πήγαν να απολαύσουν
το έργο!!!
Βγαίνοντας από το σινεμά οι Κλικλίκου έμειναν με το στόμα τέντα! κοινώς μαλάκας!! πάει,καπουτ, νιεντε παπί!!!!
Το χάσαμε το παπί πατριώτη,και δεν τοχαμε ούτε 1μίση μήνα πίκρα!!!
Να πηγαίνεις σινεμά με κράνος και παπί και να γυρίζεις με κράνος και ταξί!!!!

Αυτό το παιδί είναι πολύ τυχερό, μέσα σε τοοόσες μηχανές το δικό της πήραν,σήμερα έγραψε και ΤΖΟΚΕΡ μην πάει χαμένη η τύχη της!!!
Τώρα η Νια θα κάνει ωραιότατες γάμπες από το περπάτημα,γιατί να ξαναστειλω μηχανάκι για κλέψιμο όχι !!!!

 ΥΓ  Τσιμπα το λινκ η φιλη  Μικρη Ολανδέζα κάνει μετακόμιση και στην ουσία,(με τέτοιες τιμές) δεν πουλάει χαρίζει,θα δεις  πολλά χρήσιμα πράγματα, πάρε μια ιδέα το μάτι τσάμπα είναι...

ΥΓ Επειδή είμαι και παιχνιδιάρα, θα καθιερώσω και εδώ  το παιχνιδι των φιλών,ετσι ο πρώτος σχολιαστής θα παίρνει 1001 φιλιά τσιμπιτα ,καυτά τρελά και παθιασμένα,σημερα τα τσάκωσε ο Παύλος 1001 δικα σουΠαυλο και εδώ και στα σχόλια...

Μουσική παρέα μας σήμερα:
Midnight Oil - Beds Are Burning 

Αποψίλωση!!!

 

 Φεβρουάριος 3 ο μήνας,ο καιρός σχετικά καλός για την εποχη,με τους νοτιάδες  να μας έχουν τσακίσει τα κόκαλα,εμείς πιστοί στο χειμερινό μπανάκι μας.
Κάθε φορά που πηγαίνουμε στην παραλία μας την βρίσκουμε και διαφορετική,πότε γεμάτη βότσαλα και χαμενη την  άμμο,πότε γεμάτη άμμο και παραμερισμένα τα βότσαλα.
Αυτό το λαγκονάκι που έχουμε επιλέξει, το πιάνει μόνο ο νοτιάς,είναι τόσο απάγκιο που μπορείς ακομα και αυτούς τους μήνες να κάνεις την ηλιοθεραπεία σου.
Στα μέσα του Γενάρη και μετά από μια φοβερή θαλασσοταραχή πήγαμε στην αγαπημένη μας παραλία,οι δεμένες μεταξύ τους με αλυσίδα ξαπλώστρες είχαν κάνει φτερά,ήταν τόσο μεγάλα τα κύματα που τις ζήλεψαν και τις πήραν μαζί τους .
Σήμερα η έκπληξή μου ήταν μεγάλη,το πόσο σκουπιδαριό μάζεψε σε μια μέρα μου φάνηκε απίστευτο.

Καπάκια από μπουκάλια όλων των ειδών, μιλάμε για πάρα πολλά καπάκια ,αν συνεχίσει ετσι δεν θα υπάρχουν βότσαλα και άμμος μα μόνο καπάκια.
Έτσι πήρα μια τσάντα και άρχισα το μάζεμα...

άγρια φουρτουνιασμένα τα νερά

πολύ σκουπίδι σε μια μέρα!!

  ψάχνω το πορτοφόλι του ιδιοκτήτη ενός γιοτ,αντί αυτού βρίσκω παντόφλες μονές,θήκη γυαλιών χωρίς τα .Rayban..

ότι απόμεινε από τις ξαπλώστρες, το ξέρασε σημερα ,πάνω που ήθελα να βάλω μάσκα και αναπνευστήρα να ψάξω το βυθό..

ένα σχοινί, ένα σφουγγάρι,(μυρίζει ιώδιο) και το στρατιωτάκι που τοσκασε από την εμπόλεμη ζώνη να σωθεί...

ξέρει κάποιος να μου πει ,αυτά τα ραβδάκια με το υγρό μέσα τι είναι; βρήκα τουλαχιστον 15 διάσπαρτα στην παραλία...

ένα αεροπλάνο που ζήλεψα περνά από πάνω μας,ρίχνοντας παπαράτσικη ματια..

Πόσο όμορφο να ακούς το κύμα να σκάει αφρισμένο.... 

μια τσάντα καλούδια.....

σχοινί χωρίς σαπούνι!!

Ξύλα πολλά ξύλα ,αν είχα τζακι θα έλυνα το πρόβλημα θέρμανσης....

Νασια μην ψάχνεις στις παραλίες της Κάσου τις βρήκα τις ξαπλώστρες,για να  ακριβολογώ ότι έμεινε από αυτές!!


Ακούμε:Madrugada - Sirens

Καθρέφτης ψεύτης...

Οι σχέσεις των ανθρώπων δύσκολες, αυτό δεν έγινε τώρα, ανέκαθεν υπήρχαν διαφορές είτε αυτές ήταν επαγγελματικές,οικογενειακές,ερωτικές, φιλικές ..

Στην εποχη της ανέχειας που μαστίζει την διαφορετικά μαθημένη χώρα μας, οι σχέσεις περνάνε ακομα μεγαλύτερη  δοκιμασία,το βλεπω στο οικογενειακό μου περιβάλλον.
Το πόσο μπορεί να φθείρει μια σχέση,η ανεργία, η αβεβαιότητα,τα τσακισμένα όνειρα των νέων,όσο δυνατά θεμέλια και αν υπάρχουν έρχεται το ξέσπασμα με όλα του τα επακόλουθα,να σε ρίξει σε κατάθλιψη,μελαγχολία.

οικογενειακή σχέση
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όχι και πρότυπο οικογενειακής θαλπωρής,όχι ότι δεν αγαπούσαν τα 5 παιδιά τους,(αγαπούσαν  και αγαπάνε με τον τρόπο τους), μα η ανευθυνότητα στο να κάνεις 5 παιδιά και μετά σε μια δύσκολη κατάσταση να τα παρκάρεις σε ιδρύματα, δεν ήταν και το καλύτερο για όλους μας,όλοι και οι 5 είχαμε πιστεύω την ανάγκη μιας αγκαλιάς, ενός νταχτιρντι που ποτέ δεν πήραμε..
Και κάπως ετσι γαλουχήθηκα και έμαθα και εγώ να αγαπώ αλλά να μην το λέω,φόβος θες,ντροπή θες δεν ξέρω...

Φιλική σχέση
Έμαθα να  εμπιστεύομαι με αυθορμητισμό τον κάθε άνθρωπο ,δεν ξεχώρισα ποτέ χρώμα, σωματότυπο και  σεξουαλική προτίμηση,αν επέλεγα να τον  εχω φίλο, φίλη,αυτό μου έκανε και τέλος
Γνώρισα φίλες που με πλήγωσαν "κουτσομπολεύτικα "ότι είχα σχέση με κοπέλα φίλη μου, και αυτό γιατί  ημασταν αυτοκόλλητες, δουλεύαμε μαζί στην Πειραϊκή Πατραϊκή "κλωστηρούδες" στη βάρδια 10-6 της νύχτας,συνωμοτώντας  καναμε τις κοπάνες από τη δουλεία  και τρέχαμε στα μπουζούκια.
Η εποχη ήταν διαφορετική την 10ετια  του 80 για μια έφηβη πόσο μάλλον σε μια επαρχιακή πόλη, μα η Φουλη δεν μασούσε,έμαθε να τους γράφει από τότε και να τους  δείχνει το σημείο του κόρνερ.

 

Ερωτική σχέση

 Έκανα σχέσεις ,ερωτεύτηκα,χάρηκα, πληγώθηκα,πόνεσα, έκλαψα, γνώρισα άντρα  που αποδείχθηκε  το μεγαλύτερο πουσταριό, φαλλοκράτης μεχρι εκεί που δεν παίρνει, το χειρότερο ανθρωποειδές για μια γυναίκα ,γνώρισα και άντρες παρτάκηδες που τους ενδιέφερε μόνο η ικανοποίηση του δικού τους οργάνου...
Και όλα αυτά γιατί,μάθανε από τους αυταρχικούς πατεράδες, (οι οποίοι στο βάθος του μυαλού τους ίσως να έτρεμαν με πιθανές άλλες τους επιλογές),ότι ο άντρας πρέπει να βαράει το χέρι στο τραπέζι και να έχει τη γυναίκα όπως και όποτε την θέλει.
Δεν έμαθαν ότι η εποχη που ο άνθρωπος της σπηλιάς που την έσερνε από το μαλλί πέρασε,  αυτό δεν το έχουν καταλάβει μεχρι και τώρα.
Δεν έμαθαν ότι τον άντρα δεν τον κανουν τα παντελόνια  ούτε τα τσιγκελωτά μουστάκια.
Ο Άντρας πρέπει να είναι και τρυφερός,και σκληρός εκεί που πρέπει,να σε βάλει τρυφερά στην αγκαλιά του,να δεις ουράνια τόξα, όχι να σε "τραυματίσει" σφίγγοντας σε.
Άντρας για μένα δεν είναι αυτός που σε θεωρεί τη μεγαλύτερη πουτάνα και θέλει να βγάλει πάνω σου όλα του τα άρρωστα βίτσια μειώνοντας σε.
Φυσικά  για αυτόν που  ερωτεύτηκα,αγάπησα και αφου άξιζε προσπάθησα  να δώσω τα πάντα για να τον κάνω ευτυχισμένο, έπεσα στα 4 και στα 3 όπως κάθε ερωτευμένος γιατί μου έβγαλε  τρυφερότητα,πάθος,έρωτα όχι απλά σκυλίσιο @@μησι για να περασει αυτός μόνο καλά.




ομοφυλοφιλική σχέση
Και ενώ μιλάμε για σχέσεις δεν θα μπορουσα να ξεχωρίσω την σχέση δυο ανθρώπων του ίδιου φίλου,δεν εχω εμπειρία σε μια τετοια σχέση,για μένα δεν υπάρχει καμιά διαφορά,εχω αγαπήσει εχω πονέσει και μπαίνω στο πετσί του άλλου,βλεπω δυο ανθρώπους που αγαπά και σέβεται ο ένας τον άλλο δεν με ενδιαφέρει τι κάνουν  και πως στο κρεβάτι τους..
Το θέμα όμως μιας τέτοιας σχέσης έχει και πολλές δυσκολίες ,η κοινωνία μας κατακρίνει και δείχνει με το δάχτυλο κάθε τι διαφορετικό.
Αφορμή για αυτό το ποστ ήταν ο προβληματισμός και η άγνοια  μου, μετά από την ανάγνωση του δυνατού κειμένου του  Ben Provis ,αν δεν το εχεις διαβάσει φάε λίγη από την πολύτιμη ώρα σου και διάβασέτο.
Τα λέει τόσο τσεκουράτα,τόσο απλά ,τόσο ανθρώπινα δοσμένα,  γροθιά στο στομάχι για τον καθένα από μας που κάνουμε "μπανιστήρι" άπραγοι, αραγμένοι και κριμένοι πίσω από το ρατσιστικό μας δάχτυλο.
Ίσως ξέφυγα,  δεν είμαι  διδάκτωρ πανεπιστήμιου να μπορέσω να αναλύσω το θέμα αυτό,ούτε να δώσω λύσεις,μια απλή νοικοκυρά είμαι,  το μόνο που μπόρεσα να κάνω είναι να μάθω τα παιδιά μου να βλέπουν τους ανθρώπους ίσους και χωρίς ταμπέλες.
 Μα πες χρειάζονται γνώσεις όμως για να καταλάβεις το αυτονόητο; ίσα δικαιώματα σε ίσους πολίτες!! και έρχομαι να πω,πόσο διαφορετική θα ήμουν σαν άνθρωπος αν μεγάλωνα σε μια τετοια οικογένεια ομοφυλοφίλων, θα ήμουνα λιγότερο "καλόγρια"αφου μεγάλωσα σε αυτές; θα ήμουν πιο πολύ " πουτάνα" όπως με ήθελε ο παραπάνω φαλλοκράτης  "άντρας"; δεν ξέρω, το σίγουρο είναι ότι θα έπαιρνα αγάπη και θα χόρταινα, θα μάθαινα να την δείχνω χωρίς να ντρέπομαι...


Εν ολίγοις δεν με ενδιαφέρει τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του,όπως δεν ενδιαφέρει και κανένα τι κάνω εγώ,και πως....



ΥΓ  Σε μια πρόσφατη διένεξη με τον εαυτό μου, και πάνω που προσπαθούσε να μου επιβληθεί μου είπε,{σταμάτα επιτέλους να πληγώνεις και να πονάς το κορμί σου για να το φέρεις σε ισορροπία με  την ψυχή σου}
ίσως και να είχε δίκιο,μα ποιος μπορεί να μου το βγάλει ....


Ακούμε: Deep Purple - When A Blind Man Cries

Είμαι στραβωμένη.....

Είμαι στραβωμένη με το χειμώνα.

Είμαι στραβωμένη με  τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, ποιος ξέρει ποσα μποφόρ που εξαφάνισε από την παραλία μου τις αλυσοδεμένες μας  ξαπλώστρες!!

 Είμαι στραβωμένη που αύριο θα γιόρταζες μα δεν  είσαι κοντά μας..

Είμαι στραβωμένη με την απάντηση "δεν εχω τα συμπτώματα" που πήρα από φιλικό πρόσωπο στη συμβουλή να προσέχει τις σεξουαλικές επαφές του ,θα αντιδρούσα διαφορετικά να άκουγα το "πάντα προσέχω,πάντα προφυλάσσομαι",μα σαν πρώτη απάντηση το "δεν εχω τα συμπτώματα"!!!αυτό δεν θα δεχόμουν να  το άκουγα ούτε από τον 15χρονο ανιψιό μου!!

 Είμαι στραβωμένη με την ασφαλιστική εταιρεία αυτού που στούκαρε πάνω στην σταματημένη μηχανή μου,και την έκανε λιάδα, κοντεύει χρόνος και ακομα δεν έχουν στείλει τα χρήματα που έδωσα να την επισκευάσω.

Είμαι στραβωμένη με το κώλο κράτος που ενώ έβγαλα τέλη κυκλοφορίας στο ανασφάλιστο αυτοκίνητό μου, που σπάνια κυκλοφορώ,βρήκαν τρόπο βλέποντας ότι έβγαλες το σήμα των τελών αν δεν εχεις ασφάλεια απλά τη γάμησες με το πρόστιμο που θα πέσει,για ποιο ασφαλιστικό σύστημα μιλάνε,της αρπαχτής μόνο!

Είμαι στραβωμένη με την  αντιμετώπιση του κράτους απέναντι σε όλους τους πολίτες,νέους γέρους μαθητές,άστεγους ,στεγασμένους,εργαζόμενους άνεργους..

Είμαι στραβωμένη που μέλημά τους είναι μόνο πως να μας στραγγίξουν οικονομικά,και δεν κανουμε κάτι γ'αυτο!!

Είμαι στραβωμένη με τις στραβωμένες φάτσες που κουτουλάω όλη μέρα στο δρόμο,παραμιλητό και
άγιος ο θεός.

Είμαι χαρούμενη που θέλησα να ξεστραβώσω και εκανα κάτι για τον εαυτό μου,κάτι που με εκφράζει και πολύ το χαρικα!!





Χρόνια πολλά στους  Αντώνη,Αντωνία και ιδιαίτερα στο αγαπημένο μου όνομα  Θανάση για αύριο...

στο SCM player  ακούμε : Guns N' Roses - Estranged

Αθωότητα....χαμένη..

Για έναν καλύτερο κόσμο, για όλους τα παιδιά... 

Ακούμε: White Lion - When The Children cry

Σκέψεις,αναπολήσεις,ξεκαθάρισμα.....

Υπάρχει ένας άλλος κόσμος μέσα μου
Αυτό δεν μπορείτε ποτέ να δείτε,
Υπάρχουν μυστικά σε αυτή τη ζωή ότι δεν μπορώ να κρύψω.
Λοιπόν, κάπου σε αυτό το σκοτάδι,
υπάρχει ένα φως που δεν μπορώ να βρω
Ίσως είναι πολύ μακριά,
Ίσως είμαι λίγο τυφλός
Ίσως είμαι απλά τυφλή,

 

Όταν σταμάτησα να "τρέχω".. συνάντησα την Υπομονή... κι αυτή, μου γνώρισε την Δύναμη... να γυρίζω την πλάτη μου, σε ότι ΔΕΝ "έτρεχε" προς εμένα...!!!

 
... Όταν  ενδιαφέρεσαι, δεν γυρνάς το κεφάλι...
...Όταν νοιάζεσαι, δεν γυρνάς την πλάτη, 
...Όταν θελεις, δεν ζητάς χρόνο... 
...Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου φέρει η επόμενη μέρα... Και τότε μην ζητήσεις κάτι παραπάνω...
Αυτό θα πει "χαμενη ευκαιρία"

Σε απάντηση όσων με στοίχειωσαν στα όσα χρόνια ζωής μου, και  ειπώθηκαν στις 27 Ιανουαρίου κάπου εκεί έξω ......

Το 2013 ας μάθουμε.............13  απλά πράγματα

...Να απλώνεις το χέρι σε όποιον το χρειάζεται..
...Να μην δαγκώνεις το χέρι που σου προτάθηκε..
...Nα μην παίζεις με τις ψυχές των άλλων..
...Να μπαίνεις λίγο και στο "πετσί" του άλλου..
...Να μην επιβάλεις να αλλαξεις τον άλλο, όταν  εσύ δεν το κάνεις σ' εσένα...
...Nα λες και να τα εννοείς..
...Nα μπορείς να κλαίς αληθινά..
...Να λες «συγνώμη» και να χτίζεις γέφυρες..
...Nα μπορείς να λες «σ΄αγαπάω» και να το πιστεύεις..
...Nα λες «δεν γουστάρω» αν έτσι είναι..
...Nα  λες ευχαριστώ εκεί που πρέπει...
...Nα μην χρησιμοποιείς ανθρώπους....
...Nα κρατάς την ψυχή σου καθαρή και να μην την ξεπουλάς...!!!



ΥΓ  Να προσέχουμε με ποιον μοιραζόμαστε τις αγωνίες μας, και σε ποιον λέμε τα προβλήματα μας...Όποιος μας χαμογελάει δεν πάει να πει ότι είναι και φίλος μας...

Ακούμε:  3 Doors Down When Im Gone

Τα θλιμμένα μάτια του νέου!!

 Τον συνάντησα στην πλαζ, δεν φορούσε τιρκουαζ ,δεν φορούσε τίποτα..
Παρ όλη τη γύμνια του,την όμορφη νεανική κορμοστασιά, με τους υπέροχους κοιλιακούς και τετρακέφαλους, το βλέμμα μου  καρφώθηκε  σε δυο υπέροχα  μελαγχολικά μελιά μάτια!!
Μου εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν ο νέος χρόνος, που σε λίγες μέρες θα έπαιρνε σκυτάλη από τον άχαρο για όλους μας, γέρο,και γεμάτο κακίες χρόνο..
Είπαμε πάρα πολλά για διάφορα,το βλέμμα του συνεχώς ήταν  καρφωμένο στην θάλασσα,ενώ το δικό μου στα ματια του! 
Δεν άντεξα όση ώρα μιλούσαμε  να μην τον ρωτήσω..
Γιατί τα  υπέροχα μάτια σου  είναι τόσο μελαγχολικά; τόσο θλιμμένα; σε λίγες μέρες όλων των ανθρώπων τα χείλη θα μιλούσαν για τον ερχομό σου ,χαρούμενα παιδιά θα τραγουδούσαν κάλαντα,θα γίνονταν μεγάλα πάρτι,διαφόρων ειδών βεγγαλικά θα φώτιζαν τον ουρανό καλωσορίζοντας σε, εσύ, γιατί είσαι ετσι θλιμμένος;

Ο κόσμος είναι δυσαρεστημένος με τον προκάτοχο μου, μου είπε, έφερε πολλά κακά σε όλο τον πλανήτη,βλέπω παντού γύρο μου πείνα,πολέμους, δυστυχία,φτώχεια,χιλιάδες αθώα παιδιά πεθαίνουν,δεν μπορώ να κάνω κάτι, και πολύ φοβάμαι ότι αυτό που βλέπω, όχι απλά θα συνεχιστεί μα θα χειροτερέψει!
Καθώς μου έλεγε όλα αυτά τα υπέροχα μελιά του μάτια υγράνθηκαν τόσο πολύ που ξεχείλισαν, τα  δάκρυα κύλισαν  στα μάγουλά του.
Δεν φταις ούτε εσύ, ούτε ο προκάτοχός σου  για τη δυστυχία του κόσμου όμορφε νεαρέ μου, εσύ απλά θα σηκώσεις το βάρος όλων των κακών που εμείς οι άνθρωποι δημιουργήσαμε,αυτό του είπα και μην μπορώντας  να βλεπω αυτά τα  μάτια να δακρύζουν,τον φίλησα στα μάτια με τόση λαχτάρα σαν να ήθελα να πάρω όλη τη θλίψη και μελαγχολια που είχαν μέσα τους,...
Χαμογέλασε ανακουφισμένος, μου ευχήθηκε υγεία και έφυγε,ενώ ο ήλιος έκανε ξαφνικά την εμφάνισή του στην έρημη συννεφιασμένη πριν λίγο παραλία, και ήταν τόσο ζεστός που όμοιο του θα συναντούσες μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες...



 Μπορεί το 12 να μας πήγε χάλια λόγο  μνημονιακών μέτρων,μπορεί τα καλοριφέρ να στολίστηκαν αντί να ανάψουν , μα όταν υπάρχει ζεστή καρδιά  όλα παλεύονται, ο ερχομός του πιο γλυκού πλάσματος στον κόσμο,έφερε μαζί του τη ζεστασιά για απόθεμα όλων των χρόνων που θα ακολουθήσουν....

Καλές γιορτές σε όλους,μια  αγκαλιά, ένα ζεστό χαμόγελο θα ζεστάνει και την πιο παγωμένη καρδιά και αυτών που μας πίκραναν...
Χρόνια πολλά!!!!